ΔΙΕΘΝΗΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ
  Ορισμός Διεθνή Λογαρισμού
  Προϋποθέσεις Ανοίγματος
  Υπηρεσίες Μας
  FAQ `S
  On-line αίτημα
  Ιδιώτες
  Καταθέσεις
  Κάρτες
  Καταναλωτικά Δάνεια
  Στεγαστικά Δάνεια
  Επιχειρήσεις
  Καταθέσεις
  Δάνεια
  Κάρτες
  Leasing
  Χρηματοδοτήσεις
  Εξωτερικού για Επιχειρήσεις
  Παρεχόμενες Υπηρεσίες
  Πως θα Δανειζόμαστε
  Ενημέρωση Καταναλωτή
  Επενδύσεις
  Εταιρίες Επενδύσεων
  Χρυσός
  Χρηματιστήριο
  Ιστορικό Επιτοκίων
  Κυπριακή Οικονομία
  Φορολογία
  Εταιριών Κύπρου
  Σύμβαση Ελλάδας Κύπρου
  Σύνδεσμοι
  Όλες οι Τράπεζες
  Βρείτε Χρήσιμα links...
 
  Περιοχή Συνεργατών
 
Email:
   
Password:
   
 
Οφειλές Επιχειρήσεων

ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΧΡΕΩΝ, ΚΟΥΡΕΜΑ ΟΦΕΙΛΩΝ  Ή ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

Αν υποθέσουμε ότι ο επιχειρηματίας οφείλει συνολικά σε 5 τράπεζες 2.000.000 ευρώ, και σε κάθε μία τράπεζα έχει καταγγελμένα δάνεια, κάρτες κλπ προϊόντα, χωρίς να μπορεί να τα αποπληρώσει και επίσης έχει οφειλές σε ΙΚΑ, ΤΑΕΕ, Εφορία, επιταγές σε προμηθευτές - πιστωτές και είναι στον "ΛΕΥΚΟ ΤΕΙΡΕΣΙΑ" αλλά δεν θέλει να κλείσει την εταιρία του ή να κηρύξει πτώχευση, τότε μέσω της υποστήριξης της Εταιρίας μας των Οικονομολόγων, των συνεργαζόμενων Νομικών μας συμβούλων, Λογιστών κλπ., του δίνεται η δυνατότητα να μπει σε τροχιά εξυγίανσης με αναδιάρθρωση των δανειακών του υποχρεώσεων προς τράπεζες,  αποφεύγοντας το κυριότερο τη διαδικασία αναγκαστικής ή όχι πτώχευσης.

Σε περίπτωση δε, που επιθυμεί να κλείσει την επιχειρησή του ή που οι συνθήκες το επιβάλουν η επιχείρηση να μη παραμείνει σε λειτουργία, η Εταιρία μας αναλαμβάνει εξ` ολοκλήρου την πτωχευτική  διαδικασία προστατεύοντας τα συμφέροντα του πελάτη, κατά το μέγιστο δυνατό.


ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ  ΚΑΙ ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ ΤΡΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

α) ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΉΣ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ 
 

β) ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ  ΜΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ.
 
 Ή


γ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ
 

Ο ενδιαφερόμενος που δεν πάει τελικά σε πτώχευση θα πρέπει να γνωρίζει:

1. ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΜΕΣΩ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ  (προτείνεται σε επιχειρήσεις που μπορούν να  συνεχίσουν τη λειτουργία τους και να είναι ή να γίνουν βιώσιμες).         


Στην παρούσα αρνητική οικονομική συγκυρία οι επιχειρήσεις καλούνται να αντιμετωπίσουν μία σειρά κινδύνων οι οποίοι κίνδυνοι μπορούν να απειλήσουν την επιβίωση της όπως π.χ. η μειωμένη έως και ανύπαρκτη χρηματοδότηση από τις τράπεζες και οι απότομες αλλαγές της αγοράς λόγω της ύφεσης που συμβάλλουν αποφασιστικά στην μείωση της κατανάλωσης και ζήτησης.
 
Πιο αναλυτικά, οι κίνδυνοι που μπορούν να απειλήσουν την βιωσημότητα της επιχείρησης είναι οι κάτωθι:
 
            Πτώση των ακαθαρίστων εσόδων (τζίρου)
Σε περιόδους κρίσης, ένα χαρακτηριστικό φαινόμενο είναι η μείωση της κατανάλωσης και της ζήτησης.
 
Πως άλλωστε να αυξηθεί η κατανάλωση όταν υπάρχει μείωση ή και απώλεια του διαθεσίμου εισοδήματος
 
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, την πτώση των ακαθαρίστων εσόδων (τζίρου) της επιχείρησης.
 
            Πτώση των κερδών ή και αύξηση των ζημιών
Η πτώση των ακαθαρίστων εσόδων (τζίρου) θα οδηγήσει σε μείωση των κερδών, ή την πραγματοποίηση ζημιών ή και την αύξηση των ζημιών.
 
Έτσι, η θέση της επιχείρησης επιδεινώνεται αφού δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κάλυψη μία σειράς δαπανών οι οποίες είναι σταθερές (όπως π.χ. μισθοδοσία προσωπικού, τόκοι δανείων, ενοίκια κλπ) και δεν εξαρτώνται από το ύψος των ακαθαρίστων εσόδων της.
 
             Προβλήματα ρευστότητας
Τα προβλήματα αυτά υφίστανται όταν η επιχείρηση αδυνατεί να καλύψει τις βραχυπροθέσμες υποχρεώσεις και ταμειακές ανάγκες της (π.χ. προμηθευτές, επιταγές πληρωτέες, φόροι, ασφαλιστικές εισφορές, προσωπικό) με τα διαθέσιμα της.
 
Πιο συγκεκριμένα,οι καθυστερημένες εισπράξεις απαιτήσεων, οι υψηλές επισφάλειες, η αύξηση των τιμών αγοράς των αποθεμάτων καθιστούν τη διαχείριση πληρωμής των υποχρεώσεων δυσκολότερη δημιουργώντας κίνδυνο για τη βιώσιμη λειτουργία και την πιστοληπτική ικανότητα της επιχείρησης.
 
Όσο μεγαλώνει ο κίνδυνος αυτός, τόσο ταχύτερα η επιχείρηση οδεύει σε στάση πληρωμών.
 
             Αδυναμία πρόσβασης σε πηγές χρηματοδότησης
Με δεδομένη την τρέχουσα αρνητική οικονομική συγκυρία καθιστάται  δυσχερέστερη η πρόσβαση της επιχείρησης στον τραπεζικό δανεισμό.
 
Ο λόγος στις περισσότερες περιπτώσεις είναι γιατί η πιστοληπτική ικανότητα της επιχείρησης έχει επιδεινωθεί επειδή η επιχείρηση δεν έχει τη γνώση, την εξειδίκευση και την εμπειρία, να επανασχεδιάσει και αναδιαρθρώσει τις οφειλές της, με αποτέλεσμα να θέτει ημερομηνία λήξης στη λειτουργία της. Μιλήστε μαζί μας. Μην αφήνεται τίποτε στην τύχη και μην αφήσετε καμία πιθανότητα επιβίωσης ανεκμετάλευτη. 


Ή

 
2. ΤΟ ΑΡΘΡΟ 99 ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘHKE ΑΠΟ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗΣ ΣΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ
Το νέο άρθρο 99 του νέου πτωχευτικού κώδικα, προβλέπει τη διαδικασία εξυγίανσης  με τη σύμφωνη γνώμη της  πλειοψηφίας των πιστωτών τους, για τις επιχειρήσεις που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις.
Το άρθρο 99 του Ν.3588/2007, το οποίο αντικατέστησε σε πολλά το άρθρο 44 έχει νέο περιεχόμενο περί προστασίας πιστωτών, επιτρέπει στις επιχειρήσεις να προσφύγουν στα πολυμελή πρωτοδικεία και να ζητήσουν προστασία και εξυγίανση με την πλειοψηφία των πιστωτών τους, ώστε να αποφευχθεί η πτώχευση.
Για να ξεκινήσει μια επιχείρηση αυτή τη διαδικασία, ουσιαστικά θα πρέπει να  επέλθει συμφωνία με τη πλειοψηφία των πιστωτών της. Προσφεύγοντας δικαστικά με την αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99, η εταιρεία καλείται να αποδείξει ότι βρίσκεται σε οικονομική δυσπραγία είτε έχει μπει είτε όχι σε στάση πληρωμών..
Ενώπιον του πολυμελούς πρωτοδικείου θα πρέπει να περιγράψει τη δραστηριότητα, τα μεγέθη της, την κοινωνική σημασία της, αλλά και να παρουσιάσει ένα εφαρμόσιμο και βιώσιμο επιχειρηματικό πλάνο, ζητώντας την προστασία του πτωχευτικού κώδικα. Το δικαστήριο θα αποφασίσει αν θα συνεχίσει ή όχι τη λειτουργία της μέσω διαπραγμάτευσης των οφειλών με τους πιστωτές της και αν το κρίνει αναγκαίο (κυρίως για μη εισηγημένες που δεν υποβάλλουν ανά τρίμηνο οικονομικές καταστάσεις), να ορίσει εμπειρογνώμονα για να ελέγξει τα οικονομικά στοιχεία.

Κούρεμα οφειλών σε επιχειρήσεις ανεξαρτήτως ποσού

Ποιους αφορά:
Επιχειρήσεις Ο.Ε., Ε.Ε. καθώς και εταιρίες που τηρούν βιβλία τρίτης κατηγορίας όπως Ε.Π.Ε., Α.Ε. και Α.Ε.Β.Ε., και όλες τις ατομικές επιχειρήσεις ανεξάρτητα αν αυτή τη στιγμή είναι στον «ΤΕΙΡΕΣΙΑ» σαν BLACK LIST ή απλά αν έχουν οφειλές σε Τράπεζες, Ι.Κ.Α., Τ.Α.Ε.Ε., Εφορία, επιταγές σε προμηθευτές - πιστωτές και είναι στον «Λευκό ΤΕΙΡΕΣΙΑ».

Περίληψη της διαδικασίας:
1. Λογιστής Α’ τάξης ή από το Σ.Ο.Λ. (Σώμα Ορκωτών Λογιστών) αναλαμβάνει την εκπόνηση μιας οικονομικής μελέτης με το σκεπτικό ότι η επιχείρηση είναι βιώσιμη (ασχέτως των υποχρεώσεων που εμφανίζει αυτή τη στιγμή) και μπορεί να παραμείνει βιώσιμη πληρώνοντας ένα μέρος των οφειλών της μόνο.
2. Επιπλέον των οφειλών που εμφανίζονται στον «ΤΕΙΡΕΣΙΑ», θα πρέπει να ενημερώσει και να περιγράψει την οικονομική μελέτη με τις οφειλές που μπορεί να έχει σε τρίτους με τη μορφή επιταγών ή γραμματίων με τα πλήρη ποσά και στοιχεία τους.
3. Στη συνέχεια με τη συνεργασία του Νομικού Τμήματος (δικηγόροι) ορίζεται σε πρωτοδικείο δικάσιμος μέσα σε 3 μήνες, και το δικαστήριο βασισμένο στο άρθρο 44 καθώς και την έκθεση του δικηγόρου, υποχρεούται να βγάλει απόφαση
κουρέματος προς όλους τους οφειλέτες της επιχείρησης (πιστωτές, Τράπεζες, Εφορία, Ι.Κ.Α. ΤΑΕΕ, κ.λ.π.).

Η επιχείρηση είτε είναι στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ "black list" είτε όχι, παίρνει block επιταγών, και συνεχίζει να εργάζεται κανονικά.

Ο «ΤΕΙΡΕΙΣΙΑΣ» καταγράφει δίπλα σε κάθε εγγραφή «Εξυγίανση»


Δείτε:
Η ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 6ου ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Ο ενδιαφερόμενος που πάει τελικά σε πτώχευση θα πρέπει να γνωρίζει:


Κατά τη διεξαγωγή των εμπορικών συναλλαγών, η τυχόν κακόπιστη και αφερέγγυα συμπεριφορά του εμπόρου έναντι των πιστωτών του, συνιστάμενη στην μη εκπλήρωση των αναληφθεισών συμβατικών του υποχρεώσεων, επιφέρει ως συνέπεια αφενός την προσβολή των οικονομικών συμφερόντων των τελευταίων, και αφετέρου τον κλονισμό της εν γένει εμπορικής πίστης, που πρέπει να διέπει τις συναλλαγές.
Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, η διαχείριση της εμπορικής επιχείρησης μπορεί να αποδειχτεί, ανεξαρτήτως αιτιών, τόσο πλημμελής, που να επιφέρει την πλήρη έλλειψη ενεργητικού της και συνακόλουθα τη μόνιμη οικονομική δυσπραγία της.

Υπό τη συνδρομή των συνθηκών αυτών, ο νόμος παρέχει τη δυνατότητα της κήρυξης του οφειλέτη εμπόρου σε κατάσταση πτώχευσης, είτε μετά από σχετική δική του αίτηση, είτε μετά από αίτηση πιστωτή με έννομο συμφέρον, είτε και του εισαγγελέα πρωτοδικών, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, στην περιφέρεια του οποίου διατηρεί το κέντρο των κύριων συμφερόντων του ο έμπορος. Μάλιστα, ο τελευταίος έχει, σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 2 του νόμου 3588/2007 «Πτωχευτικός Κώδικας», υποχρέωση να υποβάλλει την αίτηση αυτή, μόλις συντρέξουν οι προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος, άνευ υπαίτιας καθυστέρησης και σε κάθε περίπτωση εντός δεκαπέντε (15) ημερών.  

Εντούτοις, σύμφωνα με το άρθρο 6 του ίδιου νόμου, το πτωχευτικό Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει την αίτηση σε περίπτωση που διαπιστώσει, ότι δεν συντρέχουν οι υποκειμενικές και αντικειμενικές προϋποθέσεις για την αποδοχή της και τη συνακόλουθη κήρυξη της πτώχευσης. 
 
Ειδικότερα, προϋπόθεση για την κήρυξη εμπόρου σε κατάσταση πτώχευσης αποτελεί η περιέλευσή του σε κατάσταση παύσης πληρωμών των εμπορικών ληξιπρόθεσμων, απαιτητών και εκκαθαρισμένων χρεών του. Για δε τη διαμόρφωση της παραπάνω κατάστασης δεν αρκεί οποιαδήποτε μη πληρωμή χρέους, έστω και αν αυτή ερείδεται στην κακή πίστη του εμπόρου που δύναται να καταβάλλει, αλλά απαιτείται μόνιμη και γενική αδυναμία, δηλαδή οριστική αδυναμία αντιμετώπισης των χρεών του έναντι του κοινού. Η αδυναμία αυτή μάλιστα καταφάσκεται και επί μη πληρωμής ενός μόνο χρέους, τέτοιας όμως σημασίας, ώστε να εξομοιώνεται με γενικευμένη μη πληρωμή έναντι του κοινού, δηλαδή όταν επιφέρει αυτοτελώς την πραγματική αδυναμία συνέχισης της επαγγελματικής δραστηριότητας του εμπόρου.
Επομένως για τη στοιχειοθέτηση της κατά νόμο έννοιας της παύσης πληρωμών, ως προϋπόθεσης για την κήρυξη εμπόρου σε κατάσταση πτώχευσης, δεν αρκεί η οποιαδήποτε αδυναμία πληρωμής, αλλά απαιτείται η αδυναμία αυτή να έχει χαρακτήρα γενικότητας και μονιμότητας και συγχρόνως να καταδεικνύει κλονισμό της εμπορικής πίστης και της οικονομικής επιφάνειας του εμπόρου.

Αντιθέτως, η τυχόν προσωρινή και οφειλόμενη σε παροδικά αίτια αδυναμία, δεν οδηγεί σε κατάσταση παύσης πληρωμών και, συνακόλουθα, δεν συνιστά νόμιμο λόγο για την κήρυξή του εμπόρου σε πτώχευση. Στοιχεία εκ των οποίων προκύπτει επαρκώς, ότι η μη πληρωμή είναι πρόσκαιρη και δεν οφείλεται σε μόνιμη αδυναμία, αποτελούν η εξόφληση άλλων σημαντικών χρεών του οφειλέτη εμπόρου, η κανονική συνέχιση της εμπορικής του δραστηριότητας και η εξακολούθηση των πληρωμών του υπαλληλικού προσωπικού του.

Περαιτέρω, η αίτηση μπορεί να απορριφθεί και για τον αντικειμενικό λόγο, ότι η περιουσία του οφειλέτη δεν θα επαρκέσει για την κάλυψη των αναγκαίων εξόδων της πτωχευτικής διαδικασίας. Ο απορριπτικός αυτός λόγος προβλέφθηκε εύλογα, καθόσον, υπό το δεδομένο αυτό, καταφαίνεται ευκρινώς ότι η πτώχευση δεν θα μπορέσει να εκπληρώσει τους σκοπούς της, δηλαδή την ικανοποίηση των πιστωτών αλλά και την προοπτική εξυγίανσης της επιχείρησης του πτωχού.

Επιπλέον, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 6 του Πτωχευτικού Κώδικα, η αίτηση για την κήρυξη εμπόρου σε κατάσταση πτώχευσης απορρίπτεται εφόσον αποδειχτεί ότι ασκήθηκε καταχρηστικά, πράγμα που συμβαίνει, όταν ο πιστωτής την χρησιμοποιεί ως υποκατάστατο διαδικασίας ατομικής ικανοποίησης ή προς επιδίωξη σκοπών άσχετων με την πτώχευση, ως θεσμού συλλογικής εκτέλεσης.
Στα πλαίσια αυτά, η καταχρηστικότητα καταφάσκεται και στην περίπτωση κατά την οποίαν ο αιτών πιστωτής επιλέγει το πρώτον να ζητήσει την κήρυξη του οφειλέτη του σε κατάσταση πτώχευσης, αντί να υιοθετήσει ηπιότερα εξωδικαστικά ή δικαστικά μέτρα, όπως επιβάλλουν η καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, προκειμένου να διεκδικήσει την ικανοποίηση της απαίτησής του. Η σκοπιμότητα που μπορεί να οδηγήσει στην υιοθέτηση μιας τέτοιας επιλογής από την πλευρά του δανειστή είναι η άσκηση αθέμιτης πίεσης προς τον έμπορο οφειλέτη του, δεδομένου ότι οι αιτήσεις πτωχεύσεως αναγγέλλονται και περνάνε στα δυσμενή στοιχεία των διατραπεζικών συστημάτων, με αποτέλεσμα την έκθεση της πιστοληπτικής και επιχειρηματικής εικόνας του εμπόρου.

Βεβαίως στις περιπτώσεις αυτές η αίτηση πιθανόν να απορριφθεί καταρχήν για αντικειμενικούς λόγους, δεδομένου ότι ο οφειλέτης θα δύναται να αποδείξει, ότι δεν έχει περιέλθει σε γενική παύση πληρωμών. Εντούτοις, ο καταχρηστικός χαρακτήρας της δεν χάνει την αυτοτέλειά του, καθώς ο καθ΄ου έμπορος μπορεί, βάσει του άρθρου 281 του Αστικού Κώδικα, να διεκδικήσει αποζημίωση από τον αιτούντα πιστωτή του για κάθε ζημία που τυχόν υπέστη, συμπεριλαμβανομένης της προσβολής της εμπορικής του φήμης, επικαλούμενος ότι το προκείμενο δικαίωμα του αντιδίκου του ασκήθηκε κατά τρόπο που υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος.


Για περισσότερες πληροφορίες και ανάθεση της  υπόθεσής σας, στην ομάδα των Οικονομολόγων μας και των συνεργαζόμενων Νομικών μας Συμβούλων, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας.

ΚΕΝΤΡΙΚΟ

Αρτέμιδα Αττικής
Λ.Βραυρώνος 211 (6η στάση)
Τ.Κ. 19016

Τηλ: +30 22940 49597 & +30 22940 45287 

e-mail: financial-solutions@virvilis.gr

Φόρμα επικοινωνίας

ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ

Πόρος Τροιζηνίας
επι της Κεντρικής Παραλιακής  οδού (περιοχή Πούντα)
Τ.Κ. 18020 

* ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ 


Κατεβάστε:      ΦΕΚ νέου άρθρου 99    νόμος 4013/11
 
 
Κατεβάστε: Εισηγητική Έκθεση Νέου Πτωχευτικού